Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

Αυτό είναι το θύμα των μεταναστών



Διαβάστε τι έχει να πει συγγενής του θύματος των μεταναστών στην Πάτρα. Η δολοφονία του 30χρονου Έλληνα έχει συγκλονίσει όλη την χώρα και έχει προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις.

«Η δολοφονία του ξαδελφού μου ήταν η σπίθα που άναψε τη φωτιά στην Πάτρα. Δεν πάει άλλο με τους μετανάστες» λέει γεμάτος θλίψη και αγανάκτηση συγγενής του 30χρονου Θανάση Λαζανά.

Πίσω από τη δολοφονία του 30χρονου Ελληνα που συγκλόνισε την Πάτρα και οδήγησε πολλούς κατοίκους στο δρόμο να διαδηλώνουν για το πρόβλημα των λαθρομεταναστών με αποτέλεσμα να έχουμε έκτροπα και επεισόδια με τραυματισμούς, κρύβεται μια οικογενειακή τραγωδία.

Οι ηλικιωμένοι γονείς του 30χρονου Θανάση Λαζανά είναι απαρηγόρητοι καθώς έχασαν τον μονάκριβό τους, το στήριγμα τους, το λόγο που είχαν για να ζουν. Η οικογένεια του 30χρονου, οι κάτοικοι του συνοικισμού Ιτεών στην παραλία Πατρών, όλη η Πάτρα, όλη η Ελλάδα, θρηνεί για το καλόκαρδο παλικάρι που χάθηκε τόσο ξαφνικά και με τόσο βίαιο τρόπο.

ΤΙ ΛΕΕΙ ΣΤΟ ΝEWSIT O ΞΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΘΥΜΑΤΟΣ

Όπως δήλωσε στο Newsit o ξάδελφος του θύματος Θύμιος Κόκλας «ο ξάδελφος ήταν ένας κοινός τριαντάρης όπως όλοι μας. Προσπαθούσε να βρει δουλειά αλλά αν δεν έχεις τα 100 πτυχία σήμερα δουλειά δε βρίσκεις. Ο άνθρωπος όμως πέρα από αυτό έπρεπε να φροντίσει και τους ηλικιωμένους γονείς του και τη γιαγιά του αλλά βοηθούσε και τους ανθρώπους της γειτονιάς. Πέρναγε τις μέρες του κάνοντας θελήματα για όλη τη γειτονιά και ήταν από τα πιο αγαπητά παιδιά. Το χειρότερο πράγμα στη ζωή του που έκανε ήταν ότι πήγαινε να πιει ένα ποτό το βράδυ και γύρναγε στο σπίτι του στη μία και στις δυο το βράδυ. Δε νομίζω ότι είναι αυτό είναι απαγορευτικό και θα πρέπει να κλεινόμαστε μέσα από νωρίς, γιατί κάποιοι μπορεί να πουν τι δουλειά είχε έξω στις δύο το πρωί.

Ο ξάδελφος μου ήταν μοναχοπαίδι και για εμάς τους συγγενείς του είναι απίστευτη η τραγωδία και όπως πάντα πιο πολύ στεναχωριέται αυτός που μένει πίσω και αυτός αντιμετωπίζει το θέμα της απώλειας. Δυστυχώς αυτό δεν μπορεί να αλλάξει, οι γονείς του δεν έχουν άλλο παιδί. Θα πρέπει να πεθάνουν με αυτή την κατάσταση, ξέροντας πια ότι είναι μόνοι στον κόσμο και ουσιαστικά χωρίς να έχουν λόγο να ζουν.

Για εμάς η καθημερινότητα μέχρι και πριν λίγο καιρό ήταν ότι οι λαθρομετανάστες ή οι μετανάστες, δεν ξέρω ποιοι από αυτούς είναι παράνομοι και ποιοι νόμιμοι, βοηθήθηκαν από τους κατοίκους της παραλίας Πατρών. Όλοι έχουμε συμπόνια, όλοι καταλαβαίνουμε ότι οι πιο πολλοί από αυτούς είναι φιλήσυχοι άνθρωποι και ίσως αδικημένοι και γι΄ αυτό τους βοηθούσαμε όσο μπορούσαμε είτε με φαγητά είτε με ρουχισμό και με οποιοδήποτε τρόπο μπορούσαμε να τους κάνουμε κάτι καλό.

Καταλήξαμε τώρα σαν ευχαριστώ που τους δώσαμε χώρο να μείνουν και να κοιμηθούν, να είναι αυτοί στο δρόμο και εμείς να κλεινόμαστε μέσα και να μας δολοφονούν μπροστά στα σπίτια μας. Κάποια στιγμή έπρεπε να αντιδράσουμε για αυτό το πράγμα. Δεν ήταν δυνατόν να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση. Είχαμε αρχίσει ήδη να έχουμε προβλήματα από την έλλειψη οργάνωσης και την έλλειψη αστυνόμευσης και τη θρασύτητα που εκδήλωναν οι ομάδες αυτές των μεταναστών. Ήμασταν ήδη στα όρια μας.

Η δολοφονία του ξαδελφού μου ήταν η σπίθα που άναψε τη φωτιά. Θα πολεμήσουμε όσο μπορούμε, όσο μπορεί ο καθένας από τη μεριά του. Δεν ήμαστε ούτε κόμμα, ούτε έχουμε πολιτικά οφέλη και είμαστε κατά της βίας και δεν έχουμε κανένα χρώμα σε αυτή τη κίνηση που κάνουμε. Δεν ενδιαφερόμαστε τι ψηφίζει ο καθένας από εμάς, όλοι έχουμε έναν κοινό σκοπό. Και αυτός ο σκοπός είναι να νοιώσουμε ασφαλείς. Δε κοιτάμε τίποτα πέρα από το να νοιώσουμε ασφαλείς και εμείς και τα παιδιά μας και οι γυναίκες μας που κυκλοφορούν έξω και υπάρχει ο κίνδυνος να τις βιάσουν και οι ηλικιωμένοι γονείς μας. Εγώ αυτή τη στιγμή φοβάμαι για τους γονείς μου που κυκλοφορούν έξω βράδυ και πρέπει κάτι να κάνω γι΄ αυτό.

Από εκεί και πέρα εύχομαι ο κάθε υπεύθυνος της πόλης, ο καθένας που έχει μερίδιο ευθύνης να κάνει κάτι γιατί εμείς θα προσπαθήσουμε με κάθε τρόπο να πιέσουμε και να τους κάνουμε να καταλάβουν ότι δε θα υποχωρήσουμε. Δε μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση. Δεν πάει άλλο. Έχουμε κλειστεί μέσα στα σπίτια μας. Έτσι θα περάσουμε την υπόλοιπη ζωή μας; Εγώ έβγαζα τα παιδιά μου στο δρόμο για να παίξουν μπροστά στο σπίτι μου. Τώρα που θα βγάλω το παιδί μου να παίξει, μέσα στο δωμάτιο του; Δε θα έχει μια μπάλα να την κλωτσήσει; Δεν πάει άλλο».
Πηγή: newsIt.g
r