Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012

ΖΩΗ UNISEX.



Ο έρωτας αγνοείται. Μια λαοθάλασσα πρόθυμων αγοριών ακούει τα κορίτσια να λένε πως «δεν υπάρχουν άντρες»! Ένα σμήνος διψασμένων γυναικών βλέπει ότι ούτε τα αντρικά βλέμματα ούτε ο αντρικός χρόνος τις συμπεριλαμβάνει. 

Νομίζω ότι κατάφερα να διατυπώσω επακριβώς το πρόβλημα που σκορπά τη διάχυτη αίσθηση ότι οι σχέσεις των δυο φύλων βαδίζουν σε τεντωμένο σχοινί. 

Νομίζω ότι κατάφερα να βρω την αιτία που όλοι αναζητούν. 

Ζ Ω Η   U N I S E X

Ένα ανατρεπτικό άρθρο του Γιάννη Φασούλα

“Τελικά τι γεννά τον έρωτα; Ποια είναι αυτή η κόλλα που κρατά τους ανθρώπους δεμένους;”.

Κάποιος θα απαντήσει - “Ο θαυμασμός. Ο άνθρωπός σου πρέπει να είναι ψηλά στα μάτια σου.” Κάποιος άλλος θα πει - “Το σεξ. Αν δεν υπάρχει βιολογική έλξη, τα υπόλοιπα δεν μπορούν να σταθούν.” Άλλος πάλι θα υποστηρίξει “την αύρα”, “τις δυσκολίες που περνούν μαζί”, ενώ πολλοί επίσης θα το αφήσουν στον αέρα, όπως ο Γουίλ Σμιθ στο “Hitch”, όταν έκλεισε την ταινία με την ατάκα: “General rules: There aren’t any!”.

Εγώ θα τα δεχτώ όλα. Ό,τι και να είσαι, υπάρχει περίπτωση να αρέσεις. Υπάρχει η στιγμή που θα αποπνεύσεις αισθησιασμό, που η διάθεσή σου θα προσκαλέσει έναν σύντροφο. Πριν καλά-καλά το καταλάβεις, θα έχει συμπεριληφθεί από το πουθενά στη λίστα με τους υποψήφιους εραστές, ίσως και στην κορυφή της, ίσως και μόνος του. Τόσο αβίαστα και αστραπιαία. Στην ίδια λίστα που δεν καταφέρνεις να εντάξεις πολλά άλλα πρόσωπα, παρά τις χολυγουντιανές υπερπαραγωγές που ονειρεύεσαι να τους χαρίσεις, τα δώρα, τα έξυπνα αστεία και τον στρατηγικό σχεδιασμό ενός απογεύματος μαζί τους. Ό,τι κι αν είσαι, ο έρωτας σε βρίσκει. Στο κατάλληλο timing. Στη συγκυρία, που θα σου στήσει τον ιδανικό διάκοσμο. με τη μαεστρία δέκα σκηνοθετών και πενήντα συνθετών. 

“Ό,τι κι αν είσαι.” Ο πήχης δεν θα μπορούσε να πέσει πιο χαμηλά. ανακουφίζοντας έτσι όσους αγωνιούν για τη μπακουριά τους, προκαλώντας την αμφισβήτηση όσων εύλογα θα ρωτήσουν “και τότε γιατί ρε Γιάννη έχουμε όλοι μοναξιές; Αφού ο έρωτας έρχεται ό,τι κι αν είσαι” 

Μα είναι απλό. Γιατί ΔΕΝ είσαι.

Άντρα, δεν έχεις ταυτότητα. Δεν ξεχωρίζεις. Ούτε καν χάρη στην κολόνια σου. Αχρήστεψες το σώμα και το μυαλό σου, εγκατέλειψες τις χειρωνακτικές δουλειές, τις πρακτικές δεξιότητες, το ρίσκο της επιβίωσης. Σαπούνισες τα μάτια σου με εικόνες επιτυχημένων προτύπων, τυφλώθηκες από τον αφρό στόχων που δεν πατούσαν στη γη προσπερνώντας ως “χαμαλίκι” όσες δουλειές ή συνήθειες δεν συμβάδιζαν με αυτούς, όμως ο παρασιτισμός στους γονείς σου κάθε άλλο παρά “Όχι πια δάκρυα” φαντάζει. Ζώντας σε ένα πιο άνετο βιοτικό επίπεδο και με πιο εγκεφαλικά και ανθρωπιστικά ενδιαφέροντα., έπεσες στην παγίδα να “απολαύσεις όσα οι γονείς μας στερήθηκαν”, Τελικά είσαι πολύ κοντά στο να στερηθείς όσα εκείνοι απόλαυσαν. Σχέσεις, δημιουργία, αγάπη, οικογένεια. 

Γυναίκα, ούτε εσύ δίνεις το στίγμα σου. Συχνά δεν είσαι ούτε καν αντικείμενο πόθου. Πάλεψες σκληρά να διώξεις από πάνω σου αυτό που σε προσδιόριζε, σαν παθητικό και αξιοθρήνητο. Και τα κατάφερες. Στρίβεις τσιγάρο και κατεβάζεις ποτά με τσαμπουκά και χάρη που θα ζήλευε μπράβος σε νυχτερινό κέντρο. Έχεις τα λεφτά στην τσέπη και δεν χρειάζεσαι κανέναν, γιατί βλέπεις ζούμε εποχές που το χαμόγελο και η όμορφη παρουσία πληρώνονται καλύτερα από ποτέ. Στη βρισιά και στο μπινελίκι ξεπερνάς ένα ολόκληρο γήπεδο γεμάτο χούλιγκανς. Αν τύχει να σου πεταχτεί και κανένας στο φανάρι, εκεί πια καταξιώνεσαι. Κορνάρισμα, δυο χαρακτηρισμοί ακατάλληλοι για ανηλίκους, και Yeaaaah baby. Πήρες άριστα στο μάθημα “Ανεξαρτησία”. Έβαλες κάτω όλο το αντρικό φύλο, φερόμενη σαν τους πιο ηλίθιους και απόβλητους από αυτό. Μόνο που όπως έχεις την ικανότητα να αναγνωρίζεις την ψεύτικη αντρική μαγκιά, μας είναι το ίδιο εύκολο να ανιχνεύσουμε τον μούφα γυναικείο δυναμισμό. Ξενερώνοντας τον άντρα, δεν τον βάζεις στη θέση του. Απλά τον ξενερώνεις. 

Ο ένας για τον άλλον δεν σηματοδοτεί κάτι ιδιαίτερο.
Τα δυο φύλα συναντήθηκαν σε ουδέτερο έδαφος, με πυρήνα την εκπαίδευση.

Οι άντρες εγκατέλειψαν την “τέχνη” και στράφηκαν στα γράμματα. Τους άγγιξε η μόδα, η αισθητική, τα κοσμικά, η αμφιφυλόφιλη διασκέδαση, πάτησαν την μπανανόφλουδα της TV, άφησαν στην άκρη τις πρωτόγονες και ζωώδεις συμπεριφορές, αφού τους κυρίευσε ο “πολιτισμός”, που συνεπάγεται μια απόλυτη κατανόηση για τα πάντα, μια διαλλακτικότητα, μια ανοχή απέναντι στα γυναικεία φάουλ, μια αφύσικη διέξοδο για άφυλη φιλία μεταξύ αρσενικών και θηλυκών, για κολλητηλίκια, μπυροποσίες και τάβλι με πρόσωπα βιολογικά κατασκευασμένα να ξυπνούν τον πόθο. Cool και χαλαροί, θεωρούν ιεροσυλία να εκτεθούν σε κοπέλα, να συνάψουν σχέση, να μείνουν πιστοί από επιλογή. Πώς φαίνεται όμως ένας άντρας που με το ένα χέρι χαϊδολογάει το ποτήρι με το ουίσκι του, με ύφος “κορίτσια ελάτε εσείς, εγώ δεν κουνάω δάχτυλο, τόσο παγερά γοητευτικός είμαι” και με το άλλο χέρι στέλνει κρυφά μήνυμα στον μπαμπά του να του βάλει λεφτά στην πιστωτική; 

Οι γυναίκες, πιο έμπειρες και πιο φυσικά τοποθετημένες στο χώρο της παιδείας και της μόρφωσης, χωρίς τρομερά βιολογικά προδιαγεγραμμένες ανάγκες παραγωγής και διεκδίκησης, χωρίς τη φυσική επιταγή να παθαίνουν κατάθλιψη αν ζουν στη σκιά κάποιου άλλου, συνεχίζουν να ζουν ακούραστα τα 18+  τους χρόνια σαν μια προέκταση των σχολικών, από όλες τις απόψεις. Το προϊόν “καλημέρα με χαμόγελο” τους έχει εξασφαλίσει τουλάχιστον τους καφέδες τους, οι άντρες επέτρεψαν δικλείδες ασφαλείας του τύπου “τον ζητάω όποτε τον χρειαστώ και δικαιώματα για παραπέρα δεν δίνω”. Έχοντας και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο σκασμένο στο φαΐ, εκτόξευσαν τις απαιτήσεις τους στις σχέσεις, και πλέον, σε συνδυασμό με την πάντα μεγαλύτερη ευκολία τους να βρουν τον εφήμερο έρωτα, αντιλαμβάνονται ότι ο άντρας μπορεί να μην έχει άλλη λειτουργία εκτός από σκεύος ηδονής. Το οποίο βέβαια δεν χρειάζεται ούτε προσήλωση ούτε θυσίες. 


Και φτάνουμε στο ζουμί. Τι σημαίνει “Ζωή Unisex”;

Πάρτε τις φράσεις ηλεκτρολόγος, οικοδομή, υδραυλικά, μηχανικός αυτοκινήτων, καυγάς, ξεκαθάρισμα λογαριασμών, κουστούμι, πρακτικό μυαλό, φυσικομαθηματικό, ποδόσφαιρο, ανατροφή παιδιών, τσαχπινιά, σκέρτσο, νάζι, φουστάνι, γόβες, μαγείρεμα, γλυκύτητα, ατέλειωτη πάρλα, φιλοσοφική σχολή, κομμωτική, ρυθμική γυμναστική. Είναι ή δεν είναι φυλετικά φορτισμένες, άπαρτα κάστρα αντρών και γυναικών στη συνείδηση του οποιουδήποτε; 

Πάμε και στο σήμερα. Ας δούμε τις φράσεις βιβλίο, πτυχίο, γραφείο, καριέρα, μισθός, πανεπιστήμιο, μεταπτυχιακό, σπουδές στο εξωτερικό, υπολογιστής, facebook, φραπές, κλαμπ, ποτό, T-Shirt, Τζην παντελόνι, σταράκια. Συνθέτουν την πλήρη εικόνα της καθημερινότητας πολλών από εμάς, αλλά αυτός ο κύκλος τόσο οικείων εννοιών δεν φέρει ούτε σταυρό από κάτω του, ούτε βέλος πάνω δεξιά.

Τα κάστρα έγιναν στάχτη. Η ιεροτελεστία του “κάνω δυο ώρες να ετοιμαστώ για να βγω” μπορεί να αφορά τον άντρα με τα χίλια πουκάμισα και το αρχιτεκτονικό σχέδιο ανόρθωσης κάθε τρίχας του κεφαλιού με ζελέ, ενώ μπορεί να αφήνει αρρενωπά αδιάφορη τη γυναίκα που σκοπεύει να βγει με το μπλουζάκι του μεσημεριανού ύπνου. Ο μύθος του “άντρα που ξέρει τι θέλει και όταν λέει μια κουβέντα, είναι ξεκάθαρος” απέχει έτη φωτός από τον ανασφαλή τυπάκο που στέλνει επικής έκτασης SMS τα χαράματα, για να τη δικαιολογήσει και να την συγχωρέσει που τον απάτησε, εκλογικεύοντας το ίδιο του το δίκιο, προσφέροντάς της ελαφρυντικά που ούτε η ίδια τα σκέφτηκε, ούτε τα είχε ανάγκη. Μύθος που πλησιάζει πιο πολύ σε εκείνη που με αφοπλιστική ευθύτητα θα αναφωνήσει “άσε μας ρε φίλε, επειδή σου κάναμε ένα like θα μας… κιόλας;;”. Τα άβατα των δυο φύλων έπεσαν, όλες οι δραστηριότητες είναι λίγο ή πολύ μικτές, τίποτα δεν ενθουσιάζει τον έναν ή τον άλλον, γιατί τίποτα δεν λείπει στον έναν ή στον άλλον, τίποτα δεν εξιτάρει αναδίδοντας άρωμα αμιγώς αντρικό ή γυναικείο, και εδώ είναι το κλειδί της απομάκρυνσής μας. Η ζωή μας ολόκληρη ίσως φορά το καρτελάκι της εθνικότητας, της ηλικίας ή του επαγγέλματός μας, αλλά σπάνια του φύλου μας. Ζωή διαμορφωμένη… UNISEX, που στερεί το μυστήριο και τη γοητεία και καταστρέφει τη διαφορετικότητα των φύλων, μην αφήνοντας κανέναν να έχει την ανάγκη της συμπλήρωσης από σύντροφο. 

Απόλυτο τεκμήριο, η ερωτική επιβίωση όσων λατρεύουμε να βρίζουμε…

Τα κακά κορίτσια (εργαζόμενες οίκου ανοχής τις αποκαλούμε συχνά) και τα κακά αγόρια (αρχίζουν από “τσο-“ και κάνουν ομοιοκαταληξία με το “αλάνια”). Όσοι κράτησαν ψηλά τη σημαία του τι διάολο τους έστειλε η φύση να κάνουν στη Γη, θησαύρισαν ερωτικά, παίρνοντας ως λάφυρα ΚΑΙ τους αγανακτισμένους της ζωής UNISEX. Γυναίκες αηδιασμένες από τη ζουζουνιά και τη χαριτωμενιά δυο μέτρα μαντράχαλων με μούσια, θεοποίησαν τσαμπουκαλήδες, επιθετικούς, φυσικά διεκδικητικούς τύπους, σαραντάρηδες και πενηντάρηδες μπετατζήδες ή ταξιτζήδες με οικονομική και κοσμοθεωρητική αυτοτέλεια, επειδή απλά είναι ΑΥΤΟΙ που είναι και όχι άπλαστος πηλός, που παίρνει το σχήμα της κάθε περίστασης και του κάθε φλερτ. Άντρες που ψάχνουν με το κιάλι να βρουν ερωτικό παιχνίδι, γίνονται τροφές αραχνών που το παίζουν καλά, ενώ η ευρεία μάζα γυναικών το έχει ξεκολλήσει με τα νύχια από το δέρμα της, στον υπέρ πάντων αγώνα για το λάβαρο της σύγχρονης αντρογυναίκας.

Λύσεις δεν θα προτείνω. Υπάρχει πάντα ένας χρυσός κανόνας για τους ανθρώπους, και τον έχει δώσει ο κατασκευαστής μας. Προσαρμόσου, ή εξαφανίσου. Το ποτάμι δεν γυρνά πίσω, και όποια ανώμαλη κατάσταση υπάρχει επί Γης, υπάρχει για κάποιο λόγο. Προσαρμοστείτε, πριν εξαφανιστούμε.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου